Ik kon me van Duitsland weinig meer herinneren.
We hadden sneeuw en jaargetijden, en onze familie woonde daar.
Niet alleen mama en papa, maar de hele familie.
En het was er leuk.
Ik weet ook nog dat ik er altijd bang was...
...voor andere kinderen en mensen. Zelfs voor honden.
Pas op.
Kom hier. Ik zal je helpen.
NOWHERE IN AFRICA
In m'n herinnering is Duitsland donker. Niet zo fel en warm als Kenia.
Een land met grote gebouwen en sombere kamers.
Duitsland is ons thuis, zegt papa altijd.
Ik denk dat hij z'n vader mist...
...mijn opa. Hij at nooit koekjes met noten. Hij was er allergisch voor.
Hij hield van de gedichten van Heinrich Heine.
Vooral die over Duitsland.
In Duitsland woonden twee tantes van mij die ik graag mocht.
Tante Käthe was mama's zus. Papa's zus was Liesl.
Soms hielpen ze in opa's hotel, het Adler in Sohrau.
Dat was de goeie ouwe tijd, voor de nazi's.
Kan ik je helpen?
Nee, dank je.
We moeten gaan.
De nazi's sloten papa's advocatenpraktijk en namen opa z'n hotel af.
Al snel zat de hele familie zonder werk.
Als ik m'n ouders vroeg hoe dat kwam, kreeg ik altijd hetzelfde antwoord:
Omdat we joden zijn, Regina. Daarom.
Wat is er? - Een dringende boodschap.
Walter.
Wakker worden, Walter.
Dit is kinine. Dat is goed voor je. - Laat me met rust.
Wakker worden.
Geef de koffie eens aan.
Schiet op.
Lieve hemel, Walter, word wakker.
Doe je mond eens open.
Breslau, januari 1938
Jettel, mag ik wat appelsap? - Vraag maar aan Klara.
Anna. Ik ben blij dat je ondanks de sneeuw bent gekomen.
Goedenavond, Mrs Redlich. - Loop door.
Niet met joden praten.
Speel niet met lucifers.
Straks brandt het huis nog af. - Vast, Klara.
Hier, een worstje. Je zult eraan moeten wennen.
De negers eten alles zo aangebrand. - Niet.
Of rauw, of rood.
Ze eten ook honden, volgens m'n aardrijkskundeboek.
En ze eten ook sprinkhanen. Hier, hou vast.
En jij wilt naar Afrika? Je durft niet eens een teckel aan te raken.
Zitten er nootjes in? - Het waren de enige koekjes.
Maar Klara... - Er zitten niet veel nootjes in.
Anders moet u niezen. - Klopt.
Steeds als ik nootjes eet, moet ik niezen.
Ik vond de groene erg mooi.
Ik heb deze van Walter gehad, maar het is niet mijn smaak.
Ik vind 'm zeer elegant. - Alsjeblieft.
Wat ben je toch een lieverd. Bedankt.
Niet huilen vandaag, Käthchen.
Kan ik dit aantrekken?
Laat de achterkant eens zien.
Mevrouw... - Mannen willen ronde billen.
Is die voor mij?
Dit is iets voor jou, Klara. Wat glitter staat je goed.
Dank u.
Wat is er? - Hij komt uit Afrika.
Rongai, Kenia, 2 december 1937. Mijn allerliefste Jettel.
Ik kan me voorstellen dat je van streek raakt van deze brief.
Vorige week besloot de joodse gemeenschap...
...om jouw immigratie te bekostigen. Na zes maanden hier...
...is het me gelukt om Regina en jou over te laten komen.
Wacht alsjeblieft geen dag langer. Ga direct naar Karl Silbermann.
Hij kan kaartjes voor de bootreis regelen.
WeIk schip of hoelang de reis duurt, maakt niet uit. Als jullie maar meegaan.
We hebben hier een koeIkast nodig. Als die niet in de kisten past...
...laat dan 't porselein achter. Dat is hier onbelangrijk.
Neem ook kerosine-lampen, klamboes en stevige schoenen mee.
Probeer geen geld of juwelen mee te nemen.
Je weet wat nazi's met smokkelaars doen. Vertel niemand iets.
Niemand is te vertrouwen, zelfs voormalige vrienden niet.
Ach, Jettel. Mijn hart slaat over bij het idee dat ik jullie zal omarmen.
Maar het breekt als ik bedenk hoe pijnlijk deze brief voor je moeder is.
Walter, luister goed. Je hebt malaria.
Je moet deze kinine nemen. Dat is heel belangrijk.
Ik moet naar de boerderij. Owuor zorgt voor je.
Hij moet drie maal daags kinine.
Drie maal veertig druppels.
Begrepen? - Ik begrijp het.
We moeten gaan, Max.
Ik haat afscheid nemen.
Ik heb ook een hekel aan stations.
Over een jaar of twee zal het voorbij zijn.
Jullie blijven wel bij elkaar, hè?
Beloof me dat jullie het samen gaan rooien.
Eentje heeft er altijd meer lief. Dat maakt 't zo moeilijk.
En diegene is kwetsbaar.
M'n zoon houdt heel erg veel van je.
Ik zal je vreselijk missen, Max.
Mama.
Neem afscheid. Alsjeblieft.
Eet dit. Het houdt het vuur uit je lichaam.
Heel goed.
Ken je 'Silezisch Hemelrijk'? - Silezisch...
Een mix van vlees, aardappelen, spek en gedroogd fruit.
Ik versta er niets van.
In m'n vorige leven was ik advocaat.
Owuor, dit is voor jou.
Mag ik uw jas hebben, bwana? - Het is een toga.
Ik was ziek en jij hebt me verzorgd.
Ik ben je erg dankbaar, Owuor.
Ik droeg hem in m'n vaderland.
Daar was ik geen bwana.
Ik werkte met m'n hoofd.
En hier wilt u die toga niet meer dragen?
Om die te dragen moet je slim zijn. Hier in Rongai ben jij slim. Ik niet.
Ik moet dat woord vaak zeggen zodat ik 't net zo uitspreek als u.
Dank u wel.
We reisden zes weken per stoomschip rond Afrika.
Op 20 april 1938, de verjaardag van de Führer, kwamen we aan in Nairobi.
Pak deze aan, Regina.
Mrs Redlich?
Mr Morrison, de eigenaar van de boerderij waar papa werkte, haalde ons af.
Welkom.
Deze kant op.
Ik moest aan chocolade denken en aan wat mama had verteld. We waren arm.
Arme kinderen hebben geen chocolade, zei ze.
Ik had beloofd om moedig te zijn.
Kom hier.
Waaraan is die koe gestorven? - Er is te weinig water.
Verdorie. Het is altijd hetzelfde.
Je moet een put slaan. Een put.
Daar komt een auto.
Waar?
Daar.
Alles is in orde. Mijn allerliefste.
Welkom.
Welkom, kleine memsaab.
Kom hier.
Welkom in Rongai.
Regina, m'n meisje. Kom eens hier.
Papa. We gingen met de boot, en we waren in Marokko...
...en in de haven heb ik dolfijnen gezien.
Heeft u even?
Water.
De boerderij heeft water nodig.
Het vee heeft nog meer water nodig.
Water. Buiten.
Ik heb je al eerder gezegd om buiten water te zoeken.
Sla een put. Een put.
Hij bedoelt water, bwana.
Ik begrijp het. Een put.
Voor de arbeiders. Betaal ze maandag.
Zeg hem wat hij moet doen. - Ja, bwana.
Verdomde vluchtelingen.
Je vader regelde de papieren, de belasting en alles.
We hadden geluk. In Hamburg maakten ze maar één kist open.
Max gaf me de 'Toverberg'. Godzijdank zaten de boeken in de andere kist.
Het spijt me, Jettel. Ik weet dat dit niet is wat je verwachtte.
Het is prachtig.
Maar hier kunnen we niet wonen.
Niet die met een motief uitpakken. Zo lang blijven we hier niet.
Leer Duits als je tegen me wilt praten.
Bord.
Voorzichtig.
Jettel? Ik heet Süsskind.
Ik heet ook Walter.
Maar iedereen noemt me Süsskind.
Walter laat Regina de boerderij zien. Ze zijn zo terug.
Wilt u met ons dineren? - Dat is erg aardig.
Ik heb vier uur door de woestijn gereden.
Ik zal hier vannacht moeten blijven slapen.
Ik heb een paar uien meegebracht. En suiker.
En sigaretten.
Bedankt.
Dank u.
Heilige Sabbat...
Ik heb al lang geen kidoesj meer gehoord.
Ik heb nooit behoefte aan een god gehad.
Als je elke dag kinine neemt, word je blind.
Maar de malaria? - Dat kun je behandelen als je het hebt.
Op de komst van Jettel en Regina. Op ons tweede leven.
Proost.
Hoelang bent u al van huis? - Dit is m'n thuis.
Hij was zo slim om Duitsland in 1933 te verlaten. Toen was het simpeler.
Je kon toen toch al je geld meenemen?
En al je boeken. - En uw vrouw? Bent u nooit getrouwd?
Nee, nooit.
Waarom niet? - Jettel.
Ik werd altijd verliefd op vrouwen die al bezet waren.
Volgens mijn moeder moet men de nazi's tegenhouden.
Duitsland is toch het land van Goethe en Schiller?
Ik geloof dat ik leeuwen hoorde, papa.
Onzin. Hier zitten geen leeuwen. Het zijn apen, bavianen.
Misschien is het een leeuw die een aap nadoet.
Je gaat het hier ver schoppen. Je praat nu al als een neger.
De lucht is koel en donker de Rijn stroomt vredig
de bergtop glinstert in de avondzon
de mooiste jongedame zit boven, schitterend
haar gouden juwelen glimmen ze kamt haar gouden haar
ze kamt met een gouden kam en zingt daarbij een lied
het is een prachtige, krachtige melodie
de schipper luistert met pijnlijke passie
het meisje ziet hij niet hij kijkt slechts omhoog
ik denk dat tenslotte de golven het schip zullen verzwelgen
en dit is door het lied...
...van de Lorelei gebeurd
Slaap lekker, engeltje.
Je hebt geen koeIkast meegenomen, hè?
Nee, dat heb ik niet gedaan. - Waarom niet?
Te weinig ruimte in de kisten. - Maar genoeg voor je servies.
En we hadden te weinig geld. - Wat heb je ermee gedaan?
Als je het echt wilt weten...
Ik heb dit gekocht. Bij Wertheims in Breslau. Het kostte 45 Mark.
Je hebt een avondjurk gekocht?
...en hij geeft er...
...zijn eigen naam aan...
...en laat een teken van z'n persoonlijkheid, onuitwisbaar...
Dat ik ooit blij zou zijn met die stem. - Hou maar. Dan blijf je op de hoogte.
En jij? Dat kunnen we niet aannemen. - Tot ziens.
Maar natuurlijk kan je dat. Ik heb er nog een.
En het is een goede reden om af en toe eens langs te komen...
...om de accu op te laden. - Moet u weg?
In dit land moeten we formaliteiten vergeten en 'jij' zeggen.
Vind je ook niet?
Heb je een wapen in huis? - Ja, hoezo?
Omdat Jettel and Regina hier zijn. - Ik kreeg er een van Morrison.
Veel succes met de put.
Kom, kleine memsaab.
Zie je die berg? Dat is Mount Kenia.
Die is heilig.
De Mount Kenia.
Kom met me mee, kleine memsaab.
Van mama mochten we niet verder dan deze rand.
Kun je me helpen?
Memsaab? - Help me.
Ik ben kok. Koks graven niet in de grond.
De grond is droog.
U heeft meer water nodig.
Kom mee.
Water.
Geen mannen?
Nee, mannen dragen geen water. Dat is vrouwenwerk.
Help me. Het is zo zwaar.
Owuor, help me, alsjeblieft. Het water is zo zwaar...
Help ons ook.
Geef me de schep, alsjeblieft.
Vuur.
Ja, vuur.
Hier is geen water.
Dat zei ik toch. - Je had gelijk, Cepoi.
Het spijt me.
Ga naar huis. En nog bedankt. Hartelijk bedankt.
6 maanden later
Waarom slacht Owuor nooit een kip? Niemand merkt 't.
Leg die pop neer. - We mogen ze niet opeten.
Dat is de afspraak met Morrison. Alleen de eieren.
Ik kan niet meer tegen deze troep. Ik heb vlees nodig.
Bedankt, Owuor.
Vuur.
Je moet naar een vuur kijken, als het een tijdje geslapen heeft.
Geen zorgen, dat is gewoon 'n bosbrand. Die komt niet naar het huis.
Waar ga je heen? - Ik ga weg.
Onzin, Jettel. - Ik kan er niet meer tegen.
Je zult wel moeten. - Dat zeg je altijd.
Ik wil naar huis. Naar moeder en Käthe. Mensen die ik versta.
Je hebt nog niets verdiend. We eten eieren en havermeel.
Hoe krijgen we Regina naar school? Ze hangt maar bij Owuor rond.
Verdomme. We leven toch? - Ja, we leven. Maar waarvoor?
Om op regen te hopen zodat andermans koeien niet sterven?
Soms wou ik ook dat ik dood was.
Dat mag je nooit meer zeggen. We zijn op 't nippertje ontkomen.
Waar heb je 't over?
De nazi's hebben synagogen platgebrand en joodse winkels geplunderd.
Ze sloegen alles kort en klein. Mensen, gebouwen, winkels.
Alles.
Hoe weet je dat, op deze godvergeten boerderij?
Vanmorgen gehoord op een Zwitserse zender.
De nazi's zien ons niet meer als mensen.
Verdomme. Dat zag ik aankomen.
Ik zag het vanaf het begin.
Snap je nu dat 't niet uitmaakt wanneer Regina leert lezen?
En mama en Käthe? Je vader? - Ik heb geen idee.
Ik heb zo vaak gezegd dat ze weg moesten.
10 november 1938. Beste vader...
...ik ben geschrokken van het nieuws over Duitsland.
Iedereen denkt dat oorlog onvermijdelijk is.
Wat denk jij?
Wist ik maar hoe het met je is.
Als ik geld verdiend had, liet ik je hierheen komen.
Heb je geen mogelijkheid om Duitsland te verlaten?
Ik smeek je...
...vader...
Ik verlang naar een goed gesprek met je.
Je advies, je genegenheid.
Nu ik in 't buitenland ben, besef ik dat ik geweldige ouders had.
Ik ben jullie dankbaar voor alles.
Mijn studie, na mama's dood, was geen weggegooid geld.
Op een dag ben ik weer de advocaat waar je altijd zo trots op was.
Kom hier, kleine memsaab.
Hij heeft je nodig. Het is een kind, net als jij.
Koud.
Wil je als een neger rondlopen? - Kan me niet schelen.
Ik heb niets tegen negers, en er zijn geen andere kinderen.
Maar pas op. Ze hebben ziektes, zoals malaria en zo.
Ze zijn erg vies. Ik wil niet dat je ziek wordt.
Een blank kind is geen zwart kind.
Beloof me dat je niets opeet van wat ze je geven.
En ga nooit hun hutten binnen.
Slik dit nu door.
Het is te bitter. Bovendien word ik er blind van.
Onzin. Doe je mond open.
Mama.
Vanavond is er een rite. Ze slachten een lam en ze vragen Ngai om regen.
Aan wie? - Ngai, hun god. Van Mount Kenia.
En ook aan de vijgenboom.
Ze bidden om regen. Het wordt 'n groot feest.
Je gaat er niet heen. - Ze vragen Ngai om regen.
Waarom herhaal je steeds alles? Doen de negers dat ook?
Het goede kun je niet vaak genoeg zeggen.
Wie zegt dat? - Iedereen.
Het goede kun je niet vaak genoeg zeggen.
Wat moet ik met jou?
Weet je wat oma altijd zei? Ze zei altijd:
Maak je om Regina geen zorgen. Ze heeft 't geluk van een heiden.
Exact. Het geluk van een heiden.
Dat zei oma altijd. - Maak je dus geen zorgen, mama.
Ik ben zo bang dat je iets overkomt. - Maak je geen zorgen. Het is hier fijn.
Toto. Toto.
Memsaab. Bwana is weggegaan met het grote geweer.
Maak 'm dan af.
Dat kan ik niet. Dat zie je toch?
Ik wou alleen dat jij je verdomde vlees zou krijgen.
Willen ze niets?
Nee. Ze zeggen dat ze geen trek hebben.
Welterusten. Lees maar door. - Ik heb dat boek al drie keer gelezen.
Waarom zou ik het voor de vierde keer lezen?
Regina...
Ik verlang niet van je dat je jaagt. Ik zou 't ook niet kunnen.
Je hebt nog nooit iets gedood...
Ik wilde het wel. Behandel me niet als een nietsnut.
Deed ik dat dan? Ik vroeg niet of je ging jagen.
Je doet alsof ik melaats ben. - Je bent veranderd.
Zeker. Ik mag alleen onder je rokken als ik een advocaat ben.
Ongeschoren en zweterig maak ik geen kans.
Ik zeg wat ik wil. Ik ben je man.
Ik mag zeggen wat ik denk, zelfs als het je niet bevalt.
Je hebt geen recht op een bevoorrecht leven.
Tot nu toe hebben we geluk gehad.
Speel niet langer de verwende dochter en doe je ogen open.
Waar ga je heen?
Naar de bar. Maar nu we het er toch over hebben...
...zoals jij Owuor behandelt, doet me denken...
...aan mensen in Duitsland waar jij niet bij wilt horen.
Lekker warm.
Ja, lekker warm.
Hé, hondje. Waar kom jij vandaan?
Cepoi, van wie is die hond? - Van niemand.
Een wilde hond. Uit één van de hutten.
Papa, deze hond heeft geen huis. Mag ik 'm houden?
Je bent toch bang voor honden? - Nee, hier niet.
Ik vind 'm wel leuk. We houden hem.
We noemen hem Rummler, zoals de nazi-leider in Leobschütz.
Rummler is een leuke naam. - Precies.
Dan zeggen we: 'Rummler, vuile schoft', en niemand kan ons arresteren.
Vrachtwagens. Ze rijden heel hard.
Mr Rednick. Ik arresteer u. We zijn in oorlog.
Wat betekent dit? - Luister je nooit naar de radio?
De oorlog is uitgebroken. We zijn gevangenen.
Ik laat Jettel en Regina niet achter. - Rustig...
...de Britten zijn betrouwbaar. Ze zullen hen naar Nairobi brengen.
Zeg me dat ik niets te vrezen heb. - Op m'n erewoord.
Ik blijf hier.
Owuor. Zorg voor hen. - Dat zal ik doen, bwana.
Mag ik dit ook meenemen? - Nee, de beer of de pop.
Ik zal u helpen. Vergeet uw paspoort niet.
Spreekt u Duits? - Ja.
Mijn moeder is Duitse.
Niet huilen, kleine memsaab. Ik zal je overal vinden en je volgen.
Beloofd? - Ja. Ik vang een nieuwe Toto voor je.
Nee, ik wil geen nieuwe Toto.
Ik heb slecht voor hem gezorgd. Z'n moeder moet voor hem zorgen.
Ik ben geen goede moeder voor een antilopenbaby.
Je bent wijs, kleine memsaab.
Pas goed op onze spullen.
Tot ziens, Owuor. Tot ziens, Rummler.
Opeens waren we geen vluchtelingen, maar vijanden.
We wisten niet waarom de Britten ons opsloten.
We waren Duits en Engeland vocht tegen de Duitsers.
Maar we waren joden en stonden niet bepaald aan Hitlers kant.
Kom er maar af, dames.
Wat een mooie gevangenis, mama.
Deze kant op.
Dit is uw kamer. U blijft hier tot het diner.
Begrijp jij er iets van? - Nee.
Ze wisten vast niet waar ze ons moesten laten.
Wedden dat dat een pruimenpudding is? - Wat is dat?
Iets Engels.
Is dit niet wat overdreven? Het is de vijand.
Dit is onze standaard. De directie wil die standaard houden.
Wij zijn in oorlog. - Zelfs in oorlogstijd.
Dat herinnert me aan betere tijden.
We zullen hiervoor moeten boeten. - De kok werkte op een cruiseschip.
Hij kan er niets aan doen. - Ik heb honger.
Dit is kreeft.
Nee, bedankt.
In Breslau gingen we altijd naar diners en feestjes.
Het was een mooi leven.
Voor de emigratie was elke lummel een prins.
Klaar? Dank u.
Geen bericht voor uw man?
Het is het gevoel alleen te zijn. Je weet dat je elkaar niets te zeggen hebt.
Je hebt slechts de tijd die je samen deelde. En misschien een kind.
Dat is een pijnlijke gedachte. Snap je wat ik bedoel?
Nou ja...
Alleen zijn is één. Ik weet er alles van.
Maar met zo'n mooie vrouw als Jettel...
Zo vrolijk en levenslustig.
Misschien geef je haar geen eerlijke kans.
In Leobschütz ging alles goed. We hadden allebei onze eigen rol.
Zie je wel.
Ze accepteert de waarheid niet, snap je?
Ik wil 'n volwassen vrouw waarmee ik kan praten.
Ik heb zoveel aan mijn hoofd. Mijn vader, Liesl...
Hou je kop.
Soms denk ik dat wij twee pakketjes zijn.
We liggen bij elkaar gebonden in een trein...
...die ons brengt naar een onbekende plaats.
We leggen samen grote afstanden af maar kennen elkaars inhoud niet.
Je piekert te veel.
Misschien. Slaap lekker.
Na een paar weken wilde het hotel ons kwijt.
Ledere dag zochten we de schaduwplekken op...
...ons afvragend wat we die avond zouden eten.
Konden we maar even naar buiten. Ik word gek hier.
Als mijn man gevangen zat zou ik vechten voor z'n vrijlating...
...in plaats van te klagen.
Maar hoe? - Mama, ik heb honger.
Hongerig varken. - Jullie zijn allemaal joden.
Waarom schrijf je niet naar jullie gemeenschap in Nairobi?
Joden zijn toch invloedrijk?
Dat zou de eerste keer zijn. - Spreekt er iemand Engels?
Ja, ik.
De joodse gemeenschap overtuigde de Engelsen...
...dat niet elke Duitser aan Hitlers kant stond.
Twee weken later mochten we de mannen bezoeken.
Door de kaki's was het verschil tussen de gevangenen...
...en de Engelsen nauwelijks zichtbaar.
Papa, ik heb een echte vriendin.
Ze heet Inge. En ze kan lezen.
En mama schreef een brief.
Een brief? - Zodat we jou konden bezoeken.
Heb je een brief geschreven? - Ik niet alleen. Alle vrouwen.
Misschien mogen we snel terug. - Wat heb jij?
Je was er toch heel ongelukkig? Wil je iets drinken?
Iedereen wil terug naar z'n boerderij.
We kunnen niet terug naar Rongai. - Wat?
Morrison heeft me ontslagen vanwege de oorlog.
Hij wil geen vijand op z'n boerderij.
Wat zijn de gevolgen? - Ik ben werkeloos en we zijn dakloos.
We moeten onze spullen ophalen bij de boerderij.
Misschien wacht hij toch nog op ons, omdat hij denkt...
...dat we terugkomen. - Misschien ziet papa Owuor.
Hij zal hem hierheen brengen. - Natuurlijk.
Natuurlijk.
Ik wil een speciale...
...permissie.
Wilt u zo vriendelijk zijn om eerst te zeggen wie u bent.
Speciale permissie. - Ik vroeg naar uw naam.
Kan ik van dienst zijn? Ik spreek een beetje Duits.
Kan ik u ergens mee helpen?
Graag. Ik heb 'n speciale permissie nodig.
Ik wil van het terrein af voor 'n afspraak met Edward Rubens...
...het hoofd van de joodse gemeenschap in Nairobi.
Mijn man en ik waren in 1936 bij de Olympische Spelen in Berlijn.
Mijn eerste bezoek aan Duitsland. Wat waren we naïïïef.
Bij ons was het hetzelfde. Wij geloofden tot het eind...
...dat onze vrienden Hitler zouden tegenhouden.
Vrienden?
Duitsers waren nooit bevriend met joden. - Dat klopt niet...
Waar zijn je 'vrienden' nu? En in 1938?
Zonder Hitler... - Hij vond het antisemitisme niet uit.
Mrs Redlich is hier niet om over politiek te praten.
Wat doet ze hier dan? - Waarmee kunnen we u helpen?
Mr Morrison, de eigenaar van onze boerderij...
...wil geen vijandige buitenlanders in dienst.
Zonder werk komt Walter niet uit 't kamp. We weten niet...
...hoe we werk moeten vinden. Dus ik vraag u weer om hulp.
We doen alles om goede boeren te zijn. - Komt u daarom bij mij?
Denkt u dat jullie de enigen zijn die onder deze oorlog lijden?
Zijn wij verantwoordelijk omdat we jullie immigratie regelden?
Je leeft. Je bent hier. Mijn god, maak er iets van.
Ik kan u niet helpen.
We hebben familie in Europa, in Polen.
Mijn man heeft al maanden niets van hen vernomen.
Wat erg.
Succes. Deze koekjes zijn voor uw dochter.
Bedankt. Tot ziens. - Tot ziens.
Wat doet u hier?
Was uw tochtje succesvol?
Misschien kan ik iets voor u doen. - Wat bedoelt u?
U zoekt toch werk op een boerderij, voor uw man?
Ik heb een vriend in het leger.
Hij heeft iemand nodig.
Ik kan eens met hem praten.
Dat is erg aardig van u.
U bent erg mooi, Mrs Redlich.
Ik heb je afgetikt. - Pak me dan.
Waar zat je? Een brief voor je.
Het ziet er belangrijk uit.
Yesterday... Today...
Hoe zeg je 'morgen? ' - Jeetje, Jettel. Tomorrow.
Tomorrow. - Probeer het te onthouden.
Morgen zal het regenen in Kenia.
Zie je? Je hebt het.
O, Regina.
Walter.
Hoe kreeg je dat voor elkaar? - Wat?
Papa is terug.
Hier zijn we, Owuor.
De heilige berg ziet eruit als een Chinees hoedje.
Kom naar beneden. Je breekt je nek nog.
Dit is het mooiste plekje in de hele wereld.
Süsskind, ik ben bang. - Waarvoor?
Dit is verder bij jou vandaan dan Rongai.
Je kunt ons nauwelijks opzoeken. - Ik rijd die extra afstand wel.
Beloofd?
Ik zal hier vaker komen dan je lief is.
Zijn we eindelijk van dat verdomde vee af.
Alles goed met je?
Ik ben je bwana, en ik wil dat je... - Wat, bwana?
...je blouse uittrekt. - Ben je mesjokke of zo?
Dan krijg jij gebraden kip.
Loop nu het pad af als een echte Afrikaanse vrouw.
Heb je me gemist in je hotel?
Wat doe je nou?
Goedemorgen.
Ik ben Walter Redlich.
Ik ben de nieuwe bwana.
U zult m'n hulp nodig hebben.
Ik woon hier al 40 jaar. - Ik neem je hulp graag aan.
Is bwana Gibson dood? - Nee.
Gibson kan hier niet zijn. Hij dient in 't leger.
Hij vroeg me z'n boerderij te runnen.
Laat maar zien wat ik moet doen. - Bent u geen Britse bwana?
Nee, ik kom hier niet om rijk te worden.
Ik ben hier omdat ik uit m'n eigen land verjaagd ben.
Uit weIk land komt u? - Duitsland.
Dat is ver hier vandaan. Er is daar oorlog.
Iemand die jouw koe steelt, zal hem slachten en opeten.
Zoiets kan je vergeten.
Maar als iemand je land steelt, verdwijnt het niet.
Je kunt er op bezoek gaan. Het zal er altijd zijn.
Je kunt het nooit vergeten.
Daji Jiwan is Indiër. Een goeie Fundi.
Hij kan helpen bij het bouwen.
Als je voor mij werkt, krijg je maïïïs...
...twee liter meIk per dag en 12 shilling per maand.
12 shilling is niet echt veel.
Ik onderhandel niet. Voor jou tien anderen, Daji.
Die kunnen geen huis voor je bouwen. - Dat leer ik ze wel.
Bwana, Kania is mijn broer. Hij kan de vloer vegen.
Kan Kania ook koken? We hebben een kok nodig.
Nee, Kania is geen kok. Kania kan vloeren vegen.
Kamau kan voor de hond koken.
Welke hond? We hebben geen hond.